[lidzia77]

U nas na początku Maksymilian nie pozwalal nikomu brać Tobiaszka na rączki mogli to robić tylko mama i tata. Teraz już mu to przeszło. Jest bardzo opiekuńczy- codziennie wita się rano z Tobiaszkiem i daje mu buziaki, całuje go po rączkach, nóżkach i mówi o nim "mój słoneczko"
Jak Tobiasz wypluje smoka to zaraz sam mu go wklada (czasami aż nie zdążę zareagowac).
Ma najlepszy słuchw naszej rodzinie wiec z daleka słyszy że Tobiaszkowi sie ulało i nas o tym zawiadamia.

Naprawdę myślałam ze będzie gorzej , ale mna razie (odpukać) jest super!!!!!
Ze spacerami też jest cięzko, ale na tym samym podwórku mieszkają dziadkowie wiec prosze czasami dziadka zeby wziął jednego chlopca na spacer.
Maksymilian śpi w swoim pokoju w łóżeczka a Tobiasz w naszej sypialniw koszyku- na razie nie ma z tym problemów.

Czasammi tylko jak Tobiaszek placze w nocy i obudzi wszystkich domowników to Makymilian mówi "Tobiaszku no proszę cię nie płacz!!!"

[ewadam2]

U nas róznica między chłopaczkami wynosi prawie 23 miesiące,myslałam że Emil będzie bardzo zazdrosny o Szymona,że będzie płakał i domagał sie mojej obecności ale On miło mnie zaskoczył od początku zakceptował fakt ze muszę więcej czasu poświęcić Szymonowi a on czasem musi na mnie poczekać.Nigdy nie zdarzyło sie by okazał złość ,czy zniecierpliwienie, przeciwnie zawsze pamieta o ciszy gdy Szymon śpi,przynosi mu zabawki i dzieli sie z nim wszystkim co dostanie . Kiedy tylko mam czas staram sie Go poprzytulać,bawimy sie ,rysujemy a najbardziej lubi pomagac mi w pracach domowych .Spacery sa dla mnie wyzwaniem ale mozna sobie poradzić,grunt to dobra organizacja ! Życze powodzenia Wszystko napewno sie UDA!!!!!