[kontrafalda]

No ręce opadają Że pyskuje, to można przeżyć, bo zawsze miała dużo do powiedzenia. Ale poza tym jest nieznośna - krzyczy, wrzeszczy, tupie, obraża się, trzaska drzwiami, urzadza sceny (jeszcze się nie rzuca na ziemię, ale wygląda, że to kwestia czasu ), poleceń nie wykonuje praktycznie żadnych, albo trzeba jej wszystko powtarzać po 20 razy. Po każdej aferze skruszona przeprasza (zazwyczaj sama z siebie), po czym - jak łatwo się domyśleć - mamy następną awanturę. Na pytanie, czemu się tak zachowuje, odpowiada, że nie wie i że nie chce być taka wstrętna Kary nie działają - gdy zarządziłam szlaban na Mini Mini, usłyszałam, że "to bardzo dobrze, bo tam sa same powtórki i w ogole nie miałam ochoty tego oglądać" Gdy wyjęłam z ręki w sklepie batona, usłyszałam - "i bardzo dobrze, wcale nie chciałam go jeść, bo słodycze są niezdrowe" (ze łzami w oczach, ale szła dzielnie dalej nie oglądając się na półki ze słodyczami).
Wiem, że nie mam dla niej wystarczająco dużo cierpliwości, bo wykończona jestem - mam na głowie cały dom, męża widuję w weekendy, Sergiusz jest bardzo absorbującym dzieckiem. Zastanawiam się, z czego to wynika - poświęcamy jej mimo wszystko naprawdę sporo uwagi, nie zbywamy, nie oganiamy się. Możliwe, że to jakaś spóźniona zazdrość? Czy po prostu kolejny etap do przetrwania z zaciśniętymi zębami?

[jasmina]

Ożesz, jakbym czytała o Irminie! Trochę mi ulżyło, bo juz zaczęłam podejrzewać że mam wyjątkowe trudne i charakterne dziecko (chyba że obie tak mamy). Oglądam Supernianię i widzę Irminę w tamtych dzieciach -złośliwą, nie słuchającą poleceń, histeryczną, upartą.. Zakładam,że bada granice i wkracza na obszary z tablicą "surowo wzbronione". Byc może to reakcja na bycie starszą siostrą, chociaz na pozór w tym obszarze jest wzorowa, troskliwa i pomocna.
Taki 4-latek to i tak pryszcz, wyobrażam sobie, co to będzie się działo z nastolatką..

[kontrafalda]

Taki 4-latek to i tak pryszcz, wyobrażam sobie, co to będzie się działo z nastolatką..

W ogóle mi nie mów takich rzeczy
Przypomniałaś mi jeszcze o jednym - "histeryczna", no właśnie, dramatycznie histeryczna I jako starsza siostra też - wspaniała.

[atlantis75]

Nie wiem, czy Was pocieszę, ale Kuba ostatnio odstawia podobne cyrki. Gdy się czymś zdenerwuje idzie do swojego pokoju, zamyka drzwi z trzaskiem, po czym kładzie się na łóżko i patrzy w sufit. Czasami mam wrażenie, że tak powinien zachowywać się nastolatek, a nie 4 -letnie dziecko. Gdy ma jakąś kare to albo ryczy w niebogłosy, albo zaczyna słyszę "hmmm!" po czym krzyżuje ręce i wychodzi demonstracyjnie z pokoju. Gdy mamy jakiś konflikt (wczoraj nie chciał się kąpać i obcinac włosów) potrafi krzyknąć: "nie mozna nikogo do nieczego zmuszać!" albo "dlaczego nie rozumiecie mojego: nie?!". Słowa żywcem wyjęte z serialu o nastolatkach. Pociesza mnie fakt, że potrafi przeprosić, okazac skruchę, wytłumaczyć: "mam dziś zły dzień", "mój humor jest dziś zezłoszczony i smutny". Najbardziej rozwala mnie jego odpowiedź, gdy mówię mu, że jest mi przykro: "tobie niech nie będzie przykro, wystarczy że mi jest". Czasami brakuje mi argumentów...

[aplusd]

A co powiecie na to, że z mojego grzecznego, cichego Antosia wyłazi potwór Wrzeszczący, złośliwy, nieposłuszny, rozhisteryzowany potwór. Nie sposób się z nim porozumieć czasem.
Ja zdecydowanie dostrzegam w tym jego zachowaniu złe wpływy przedszkolnych kolegów (plucie, próby bicia, wrzaski) plus ewidentna zazdrość o Hanię (co nie przeszkadza mu w byciu wspaniałym starszym bratem).

[kontrafalda]

Dzięki Dziewczyny - od razu mi lepiej

[czarnaMa]

To ja Was mimo wszystko pocieszę: u nas taka postawa jest już chyba w odwrocie, w każdym razie słabnie, jedynie głuchota na polecenia ani drgnie.
Moim zdaniem to zmaganie się z trudnym uczuciem: kocham siostrę ale do cholery czemu włazi mi w drogę?! plus jakieś hopki emocjonalne właściwe czterolatkom.

[asientos]

Dołączam! Ni z tego, ni z owego nagle rozdziera się jak śmietnik i tarza po podłodze. Próby wyniesienia z pokoju kończą się śladami pazurów na futrynie, bo na tym etapie nie mam z kim gadać. Ja zaczynam mówić a ona wzmacnia wrzask np histeryczne "chcę czekoladę, czy ja już W OGÓlę się nie liczę???", "nie sprzatam, to nie mój bałagan". Kiedyś na moje "chcę, żebyś posprzatała" usłyszałam "a ja chcę latać"

Przy czym jest fajuśną starszą siostrą, gdy nas nie ma w pobliżu...

A moja tesciowa załamuje ręce : może trzeba zasięgnąć porady specjalisty.

Też myslę, jak zapanuję nad nastolatką.

[Milla]

Czyzby to reakcja na rodzeństwo? Wypowiadają się podwójne mamy

[kontrafalda]

Czyzby to reakcja na rodzeństwo? Wypowiadają się podwójne mamy

A Magda grzeczna? A może już przeszla taki etap (Ona zawsze była przodownikiem)

[Milla]

Zdarzają się fochy i złości, ale do zniesienia A w przedszkolu "chodzący anioł"

[Diabolique]

Wlasnie przezywamy kolejny atak wscieklej histerii w postaci darcia sie od 30 minut (bez przerwy), tarzania sie po podlodze, oczywiscie bez kropli lzy. Sprawa rozbija sie o fochy przy zasypianiu, ze wody, ze to, ze tamto... W ciagu dnia co najmniej kilka razy zaliczamy awantury z tupaniem, pyskowaniem, a potem przepraszaniem. Nie dzialaja grozby, prosby, nic. W przedszkolu jest oczywiscie grzeczna.
A zaczelo sie sporo przed pojawieniem sie Kornelii. Ja jestem bezsilna juz... Laskawie Mlodsza nie reaguje na darcie, sama nie wiem jak to sie dzieje, ze reaguje na szelesty a na darcie sie Laury nie.
Troche mi razniej, ze nie jestem sama, aczkolwiek moja psychika mocno na tym cierpi niestety

[kontrafalda]

Laskawie Mlodsza nie reaguje na darcie, sama nie wiem jak to sie dzieje, ze reaguje na szelesty a na darcie sie Laury nie.

Moje Młode też tak ma, szczęście w nieszczęściu

[Melba]

Czyzby to reakcja na rodzeństwo? Wypowiadają się podwójne mamy

Chyba rzeczywiście, ja też jakoś nie widzę aż takiej kumulacji podobnych cyrków, bo takie zwykłe to mamy na porządku dziennym

[Leninka]

U Lenki fochy i kaprysy w normie.
Ale za nic nie potrafię sobie przypomnieć Ninki w wieku 4 lat. Uważam, że było dobrze.
(Skleroza niesie jednak ze sobą szczęście i spokój wewnętrzny )