Bunt dwulatka

przez **atlantis75** » 29 grudnia 2006, o 23:44

Taki ogólny temat, bo nie wiem jak określić ostatnie zachowania Kubka. Kuba zaczął mowić "nie!" donośniej niż zwykle, do tego doszło "nie chce", "idź sobie", "to jest brzydkie", "nie podoba mi się" itd. Zaczął z cała mocą słowną (połączoną z dużą gestykulacją) wyrażac swoje niezadowolenie. Zawsze był energiczny, roześmiany, chętny do zabawy i pomocy. Energia została, ale oprócz uśmiechów pojawiła się też złośliwa mina składajaca się z wyszczerzonych skiekaczy, zmrużonych oczu i zmarszczonego nosa. Do tego potrafi zamachnąć się ręką, a wczoraj nawet mnie uderzył. Zaznaczam, że nie nie stosujemy metod wychowawczych polagajacych na biciu.
Czuję się w tym wszystkim niepewnie. Jak reagować w takich sytuacjach, gdy np. kogoś uderzy? Czy taka agresja jest jakimś etapem rozwoju, czy czymś bardzo niepokojacym? Zaznaczam, że nie jest to jakieś nasilone, czy uciążliwe. Jestem zaskoczona, nie wiem jak reagować...
Krobka proszę o poradę

Macie podobne doświadzcenia? Jak sobie radzicie?

przez **Melba** » 29 grudnia 2006, o 23:50

W fajnej książce psychologicznej, którą już tu kiedyś polecałam "Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat" wyczytałam, że tzw. "bunt dwulatka" dzieje się wcześniej, około 18 miesięcy...u nas się to sprawdziło. Mnie pomogłą cierpliwość i świadomość, że to mija - i rzeczywiście, minęło szybciej, niż się obejrzałam. Dla mnie naczelną zasadą, która pomogła i pomaga mi się uporać z krnąbrnością Idy jest konsekwencja. Nie zrażam się jej wrzaskami, stosuję metodę "wygaszania" ( a la Pawłow

)

Mam w domu tekst bodajże Wygotskiego o kryzysie trzylatka - w wolnej chwili postaram się zeskanować i zawiesić na forum.

Co polecam - to czytać i dowiadywać się jak najwięcej na temat faz rozowju dziecka, tego co jest typowe itd. Dla mnie jest to jakoś naturalnie wpisane w zawód i naukę, ale staram się jeszcze tę wiedzę poszerzać - sama świadomość mechanizmów, tego, że są one naturalne, rozwojowe, skąd się biorą i jaki jest ich cel w tym dziwnym, tajemniczym świecie psychiki dziecięcej - podsuwa mi cierpliwość i nowe pomysły, jak sobie radzić z trudnymi zachowaniami.

Agresja jest etapem rozwoju, a reagować trzeba stanowczo i konsekwentnie i tłumaczyć, tłumaczyć, tłumaczyć.

przez **atlantis75** » 30 grudnia 2006, o 12:36

Dziękuję, Melba

Będę wdzięczna za wklejenie tego artykułu na forum.

przez **Melba** » 30 grudnia 2006, o 15:56

Ok, tylko będę musiała w wolnej chwili przekopac papierzydła :-D

przez **Krobka** » 30 grudnia 2006, o 23:08

Żeby nie powtarzać już po Melbie, wklejam linki do artykułów na ten temat, tak dla poszerzenia wiedzy

http://www.twojmaluszek.pl/index.php?op ... &Itemid=34
http://www.babyboom.pl/dzieci_1_2/wycho ... latek.html
http://www.vulcan.edu.pl/rodzice/dom/ro ... tyran.html

przez **Krobka** » 30 grudnia 2006, o 23:16

Jeszcze jeden

http://www.polki.pl/?page=rodzina_maled ... _page_no=0

I jeszce konkretnie do Atlantis: nie pozwól Kubie na bicie siebie i innych, stanowczo ale spokojnie.

przez **aplusd** » 31 grudnia 2006, o 11:58

Antek też buntu dwulatka jakoś dotychczas nie przechodził. Zawsze był raczej grzeczny i skłonny do współpracy. Ale ostatnio zauważam podobne do opisywanych przez Ciebie Atlantis, zachowania - złośliwość, próby bicia i gryzienia (Antek zawsze słyszy, że nie wolno bić nikogo i że to boli, więc klepie mnie ręką i od razu sam się karci: "Nie wolno bić mamy, to mamę boli").
Zdarza się to szczególnie wtedy, gdy jest zmęczony.
Staramy się być cierpliwi i konsekwentni, nic więcej chyba mam nie pozostaje.

przez **misiajagodka** » 17 listopada 2008, o 23:01

Zaraz zabieram się za lekturę artykułów podanych przez Krobkę.
Ataki histerii mojego syna zaczynają mnie doprowadzać do kresu wytrzymałości. Niech to już minie!

Co mnie dobija najbardziej? Mój syn ma ostatnio pasję "oglądania" bajek na dvd. "Oglądania" czyli wybierania bajek, włączania dvd, skupiania się przez kilka chwil i pilnowania podczas zabawy, żeby nikt nie wyłączył dvd. Wychodząc do żłobka i idąc spać upewnia się płacząc, czy nie da się jednak zasiąść przed telewizorem. Ponieważ nie chcę, żeby życie mojego syna kręciło się wokół telewizora i dvd kilka razy dziennie wpędzam moje dziecko w stan histerycznego płaczu. Żadne zapewnienia, że bajka będzie kiedyś tam, żadne próby przytulania i odwracania uwagi nie działają :-(

przez **kontrafalda** » 17 listopada 2008, o 23:12

misiajagodka napisał(a):Niech to już minie!

No właśnie, ktoś wie, kiedy to mija? :wink:

przez **czarnaMa** » 17 listopada 2008, o 23:44

monikaj1 napisał(a):
misiajagodka napisał(a):Niech to już minie!

No właśnie, ktoś wie, kiedy to mija?

Ja to się już raczej szykuję na powtórkę z rozrywki

przez **atlantis75** » 18 listopada 2008, o 10:19

Ło matko, to ja założyłam ten wątek

Teraz na tapecie mam bunt czetrolatka

Ale ostatnio myślę, że bunt trwa w każdym wieku... o ja teraz przechodze bunt 33-latki...

przez **czarnaMa** » 18 listopada 2008, o 11:11

Magda, a jakie masz objawy?

Menu główne

Forum

Tematy

Linkownia

Bunt dwulatka

Bunt dwulatka

Re: Bunt dwulatka