[misiajagodka]

Nienawidzę dużych toreb, bo nienawidzę bałaganu w torbie. Plecak mam jeden ukochany: chyba już nastoletni, niezniszczalny, skórzany od Wittchen. Moja ciotka mówiła: jak nie masz pieniędzy, kupuj sobie drogie i porządne rzeczy. Mój plecak potwierdza tą teorię

[aplusd]

Raczej torba i raczej duża, choć to zależy od okoliczności, bo toreb i torebek u mnie dostatek
Ostatnio noszę dość dużą, ale z przegródkami na klucze, kartę miejską, identyfikatory itp. Mam w niej: portfel, notes, klucze, identyfikator, Spersonalizowaną Kartę Miejską, drugie śniadanie, jabłko, telefon, 2 paczki chusteczek, paczkę gumy do żucia, jakieś mamby luzem, puderniczkę, 2 błyszczyki, małe opakowanie wilgotnych chusteczek, kilka podpasek, parasolkę. Wszystko znajduję za pierwszym podejściem
Na spacery z dzieciakami upycham niezbędniki po kieszeniach, do wózka i torby nie zabieram.

[lidzia77]

Duża. Przeważnie duża.
Nawet na wyjście lubie upchaną torebkę niż jeszcze do tego jakąś torbe:)

[atlantis75]

Torebka, w której bez względu na pojemność zawsze mam bałagan i w panice szukam karty lub kluczy

[AniaB]

Ja zazwyczaj noszę dużą torbę:)i mam w niej również wielki bałagan

[ixa]

Ciezko mi sie zdecydowac co zaznaczyc w ankiecie,bo uwielbiam torebki niezaleznie od wielkosci(wielkie nosze na codzien,mniejsze jak nie mam ze soba dzieci).Jedyne co maja wspolnego ze soba wszystkie moje torebki to fakt,ze sa jak trojkat bermudzki-nic nigdy nie moge w nich znaelzc

[monika]

sa jak trojkat bermudzki-nic nigdy nie moge w nich znaelzc

niezłe:)))
ja czasmi mówię: "czarna dziura"

[Kratka]

Torebka, jeżeli chodzi o wielkość - to zależy od chwili. Teraz mam fazę na średniej wielkości torebkę, ale tak skonstruowaną, że pakuję do niej:
- portfel, książeczkę zdrowia i wszelkie dokumenty,
- parasolkę, klucze, szczotkę do włosów, komórkę,
- pomadkę ochronną, szmatkę do okularów, podręczną apteczkę (nospy, apapy i inne),
- prywatny notes do wszystkiego,
- zeszyt sześćdziesięciokartkowy w kratkę (nie wiem po co, na wszelki wypadek),
- dwa długopisy, chusteczki higieniczne,
- książkę do czytania, też na wszelki wypadek,
- kanapkę do pracy + jabłko (wchodzi tam jeszcze kawa, jak mi się skończy i pół kilo cukru)
- identyfikator (taki do pracy, którego nigdy nie wyjmuję, bo zawsze zapominam)
Torebka ma wymiary: 30x25x10<--(plus wymiar rozpychany)

[Leninka]

Duża torba.
Mam zasadę, że torba musi zmieścić format A4 Tylko wtedy nadaje się do codziennego użytkowania jej przeze mnie. Mam oczywiście i mniejsze torebki, ale na wyjścia. Na codzień, zdecydowanie duża torba.
Noszę w niej:
- portfel z dokumentami,
- klucze do mieszkania,
- klucze do samochodu,
- chusteczki higieniczne,
- ibuprom,
- wizytownik,
- długopis,
- szczotkę do włosów,
- gumy do żucia,
- kosmetyczkę z pomadką, pudrem, tuszem do rzęs, pilnikiem do paznokci,
- krem do rąk,
- parasolkę,
- śniadanie do pracy,
- identyfikator do pracy (przyczepiony jest do suwaka wewnętrznej kieszonki- nigdy się nie gubi),
- telefon, czasem ładowarkę,
- jakieś kasztany, spinki i gumki do włosów dziewczyn,
- prawie zawsze jest jakiś rysunek z przedszkola, którego zapomniałam wyjąć w domu

A jeszcze a propos szukania w torbie. Pod Lidlem, po zakupach, szukałam przy samochodzie kluczyków torbie. I tak parę razy od dna przemieszałam zawartość torby. Ciemnawo już było. Znalazłam- pojechaliśmy do domu. Późnym wieczorem ktoś dzwoni do drzwi mieszkania -młody mężczyzna i pyta czy tu mieszka pani Kinga L....? To ja, a o co chodzi?- pytam. A on na to: Znalazłem Pani portfel (z dowodem osobistym, prawem jazdy, dowodem rejestracyjnym, pieniędzmi, kartami bankowymi itp, bo ja wszystkie ważne rzeczy noszę w portfelu ).
To ja zgubiłam portfel?!- byłam w szoku.- Gdzie? Pod Lidlem.
Pan się pofatygował specjalnie, nie chciał znaleźnego, wino chociaż chcieliśmy mu dać, też nie chciał Wręczył portfel z nietkniętą zawartością i prawie uciekł, żebyśmy mu nić nie wcisnęli w ręce
Są jeszcze uczciwi ludzi na świecie

[monika]

Leninko, przywracasz mi wiarę w ludzi, cudne to!

[Leninka]

Leninko, przywracasz mi wiarę w ludzi, cudne to!

Prawda? Ja przez kilka dni nie mogłam uwierzyć, jakie to torebkowy bałaganiarz ma szczęście