Poród z mężem?

przez **Melba** » 30 kwietnia 2005, o 23:09

Ciekawa jestem, czy rodziłyście z mężami? I co na ten temat sądzicie? Kto decydował - Wy czy mąż? Czy któraś z Was żałuje decyzji? Czy coś byście dzisiaj zmieniły? Co powiedziałybyście kobietom/parom dopiero przygotowującym się do porodu?

przez **biedronka2003** » 30 kwietnia 2005, o 23:13

Niestety maz nie zdarzyl

i bylam sama. CHlopaki mnie odstawili do szpitala i pojechali spowrotem do domu zeby cos zjesc i po jedzeniu maz mial syna odstawic do znajomych i wrocic do mnie do szpitala no i.....nie zdarzyli. Wrocili razem do mnie i do Majki

przez **nuka** » 30 kwietnia 2005, o 23:20

Decyzja wspólna, trafiona w dziesiątkę, dwa razy ,było super:):):)

przez **karolla** » 1 maja 2005, o 10:04

najpierw mój mąż nie chciał być przy mnie bo bał się ,że zemdleje :shock:

,ale jak zaczeła się akcja porodowa(ok.10:00) to siedział przy mnie cały dzień czytał, rozwiązywaliśmy krzyżówki,brał ze mną prysznic

tzn ja siedziałam a on polewał mi wodą brzuch ,spacerował i oddychał

.Pojechał do domu o 23 ,bo lekarz powiedział ,że raczej w nocy nie urodzę a jak zacznę to zadzwonię.Przyjechał o 5 rano

i siedział ze mną do 11:20,czyli do momentu jak zawieżli mnie na salę operacyjną,ale zaznaczyłam ,że rodziłam z mężem ,bo cały czas przy mnie był :lol:

przez **Krobka** » 1 maja 2005, o 12:06

Rodzilłam z mężem, a raczej z niemężem

To była trafiona decyzja. Oboje tak uważamy

Nie wyobrażam sobie, jak bym się czuła, gdybym w tym momencie była sama z tą gromadą obcych ludzi

Był dla mnie wielkim wsparciem

przez **JaMaska** » 1 maja 2005, o 13:58

rodziłam sama i jestem zadowolona z tego faktu, sam poród był dla mnie mało komfortowym zjawiskiem i niechciałabym jeszcze przy tym niemęża...on i owszem chciał być ze mną ale niestety miał w tej kwestii pecha niech mu wystarczy uczestnictwo w przyjemniejszej części pt poczęcie :-)

ale nie zapieram sie nie wiem jak bedzie w przyszłości;-)

przez **Momika** » 1 maja 2005, o 22:33

z mężem i bardzo sobie to chwalę a on ma u mnie za to obrzymiego PLUSA

przez **radowinkaala** » 1 maja 2005, o 22:40

Jeszcze zanim zaszłam w ciążę, prosiłam męża żeby przemyślał tą sprawę. On od początku mówił, że bardzo by chciał. Tak więc postanowione było, że rodzimy razem.
I była to bardzo trafiona decyzja. Wiedziałam, że z Adasiem będę spokojniejsza. Jego pomoc była bezcenna. Ciągle mu powtarzam, że powinien dostać medal za wytrwałość (cały dzień nic nie jadł, skrupulatnie notował skurcze, biegał po położną, podawał wodę, ocierał pot i wiele innych pożytecznych rzeczy wykonywał), ale najważniejsze że był, to on pierwszy zobaczył naszą córeczkę, on przeciął pępowinę i on cieszył się razem ze mną z cudu narodzin. (Przy następnym też będziemy razem

)
Ech - aż się łezka w oku zakręciła od wspomnień .....

przez **atlantis75** » 1 maja 2005, o 22:44

Z mężem. Był moim wielkim wsparciem

przez **annpatka** » 1 maja 2005, o 23:32

Z mężem!!!!!!!!! I nie wyobrażam sobie,że mogłoby go ze mną nie być podczas porodu - był dla mnie wielkim oparciem. I za to mu wielka buźka!!!!!

przez **magdh78** » 2 maja 2005, o 08:11

Z mężem. Decyzja była wspólna i trafiona w 10. Był i ciągle jest dla mnie dużym wsparciem :przytul:

przez **amaterasu79** » 2 maja 2005, o 08:34

Ja to tak pół na pół (jak ze wszystkim

miałam cesarkę, więc przy samym zabiegu go nie było, ale siedział pod salą operacyjną. Kiedy mnie cerowali siedział i podziwiał Zuzankę na sali noworodkowej. Ale jeśli miałabym rodzić naturalnie to nie wyobrażam sobie tego bez Miłosza. Zresztą już od początku ciąży było wiadomo, że będziemy rodzić razem. Razem chodziliśmy do szkoły rodzenia

i miałam nadzieję, że mu się nie odwidzi po obejrzeniu filmów