[annpatka]

Hmmmmmmmm, wydaje mi się Atlantis, że jesteś na przegranej pozycji. Możesz próbować, rozmawiać, przedstawiać swój punkt widznia, ostrzegać i to wszystko. Z teo co piszesz Twoja przyjaciółka pragnie miłości, rodziny, usamodzielnienia się, odcięcia od matki i ten facet jest ucieleśnieniem jej pragnień - bo ona chyba wierzy w to, że będą razem a jak urodzi jego dziecko to on padnie do jej stóp i będzie wszystko jak w bajce. Do niej nie dociera to, ze facet chce być wolny. Jejku, nie umiem nic mądrego napisać nic poradzić , bo................................ ja kiedyś też próbowałam ratować przyjaciółkę przed zgóbnym związkiem i............................... nie mam już przyjaciółki .

[atlantis75]

Dziewczyny, dziękuję za wszytskie rady. Na razie dałam na wstrzymanie, bo za bardzo angażuje się emocjonalnie w problemy innych ludzi i potem chodzę z bolącą głową. Na razie dystans. Każdy ma prawo do popełniana własnych błędów.

[asientos]

z własnego podwórka: kochająca para gołąbków - 7 lat po ślubie - on pracuje, gotuje, kocha, ona pozwala sie kochać...
Dzwonię i pytam co nowego, ano nic - rozwodzimy się. Czy jest ktoś na horyzoncie? Ależ skąd - rzecze ona. Nikt był kolegą z pracy

Rozwiodła się w dwa miesiące, mąż załamany, bardzo go lubię, ona dzwoni: może bym wpadła zobaczyć Emilę (tuz po jej urodzinach), ale spytam X, czy może jechac ze mną. Odparłam, że może rozwód był dla niej epizodem, ale ja musze ochłonąć zanim poznam nowego wybranka. I się dowiedziałam: nie chcę, żeby znał mnie ktoś, kto znał mnie jako żonę Y, na pewno będziesz ich ze soba porównywać - tylko TY jestes taka!

zanim się zastanowiłam powiedziałam: każdy będzie porównywac, to nieuniknione. I juz się nie odezwała. Rozmawiałam z jej mamą: siedzi z X w kolejnym wynajętym mieszkaniu i nie utrzymuje żadnych starych kontaktów...

owszem mogłam ją pogłaskac po głowie, ale w imię czego??? Dla mnie to było tak jakbym do kochanki tescia miała mówic : mamo.

trochę się wygadałam w Twoim wątku, przepraszam, ale chodzi mi o to że czasami chce się stanąć w poprzek.

[jasmina]

w kwestii uczuć nie ma zadnych granic, niestety.. są sytuacje morożace krew w zyłach
moja kumpela tkwi w chorym zwiazku z kolesiem 8 lat mlodszym- rozstają się raz na miesiac, on ją wyzywa, robi awantury, ona zawsze do niego wraca.. nie ma lepszej alternatywy.. samotnośc jest straszna, by jej uniknąc, wiele kobiet jest w stanie znieśc niejedno upokorzenie i oszukiwac się w najlepsze..
i co możemy poradzc? wygarnac, a potem akceptowac- ja tak robię- powiedziałąm, co myslę, ale to jej wybor, niech robi co chce.Cokolwiek się wydarzy, bedę ją wspierać, bo to moja przyjaciołka. Zawsze stanę po jej stronie.

[Kasia Grochasia]

Mogę jedynie powiedzić, że mam również przyjaciółkę, która postąpiła identycznie. Obecnie żyje w nieszczęśliwym małżeństwie, mają synka podejrzewanego o ADHD, a nie dość tego jest absolutnie toksyczną matką w stosunku do tego swojego synka, no masakra poprostu.

Nie a się nic zrobić, jest, była i będzie najmądrzejsza...