[misiajagodka]

całe miasto mam obeszłe

Czyli że co? Że obszedł miasto dookoła, czy że go obchodzi w sensie interesuje?

[monika]

to mnie powaliło - nie rozumiem zupełnie...

[toska212]

No przecież to proste trochę wyobraźni i już .

Przykład:
Obeszła np. wszystkie sklepy w mieście albo chodziła z ankietami po całym mieście.

[monika]

to dobrze, że te sklepy "na mieście" były...

[toska212]

No i przypomniałam sobie:
trzebało

[kontrafalda]

No i przypomniałam sobie:
trzebało

Poddaję się - trzeba by było, trzeba było? Czy co?

[toska212]

Podaję przykład:
Szef mówi: Trzebało posprzątać ten bałagan bo jutro będziemy mieli audyt.

[atlantis75]

Skończyłam filogię polską, a zdarza mi się popełniac błędy. Często z pośpiechu. Jest kilka takich błędnych słów, których nauczyli mnie rodzice (i tak się wryły w pamięć bezczelne ) i czasami jeszcze zdarza mi się powiedzieć "pisze" zamiast "jest napisane". Kiedyś często poprawiałam znajomych, potrafiłam nieproszona wytknąć ortografa, pouczać jak się poiwnno poprawnie mówić. Po kilku latach, gdy udało mi się spojrzeć na siebie trochę z boku, zrozumiałam jakie to było uciążliwe i przykre dla innych. Czym innym jest krzewić poprawną polszczyznę w szkole lub w domu - czym innym pouczać innych ludzi. W domu nie stosuję rygoru, wychodze z załozenia że tutaj kluczem do sukcesu są książki

[toska212]

Na początku istnienia forum napisałam posta ze strasznym błędem ortograficznym. Jedna z Was dyskretnie za pomocą e-mail’a zwróciła mi na to uwagę. A ponieważ trafiła na moją piętę Achillesową to zjeżyłam się okropnie.
A z drugiej strony było mi przykro i wstyd.
No niestety jak pisze Atlantis niektórych rzeczy nie uda się wyplenić choćbyśmy na głowie stawały.


PS.
W tym tekście też zrobiłam błąd i gdyby Word nie sprawdzał pisowni miałybyście ładny kwiatek.
Problem gdy Word czegoś nie wychwyci.

[atlantis75]

No niestety jak pisze Atlantis niektórych rzeczy nie uda się wyplenić choćbyśmy na głowie stawały.

I wcale mnie nie smuci i nie drażni
Ja kiedyś tę polszczyznę strasznie u innych poprawiałam, bo myślałam, że taka oczytana i ważna osoba, jak ja ma do tego prawo. Ba, traktowałam to nawet w kategorii obowiązku.Myślałam, że walczę o ideę, że odwalam za innych czarną robotę, a inni mają to w doopach. Dopiero dziś widzę ile w tym było kompleksów, ile potrzeby by poczuć się lepszą od innych, by te kompleksy tak nie uwierały. Dziś jeśli zwracam uwagę (np. koleżance smarujacej służbowe pismo), to robię to dyskretnie, nie narzucam się.
Kiedyś to w ogóle byłam "ważniarą", ale to już inny temat

[monika]

Kiedyś to w ogóle byłam "ważniarą", ale to już inny temat

o matko atlantis, jaka Ty musiałaś być nuuudna...
chyba kiedyś bym Cię nie polubiła
i nie wracaj do tego!