[kontrafalda]

No to teraz ja
Czasu dla siebie brak kompletny. Mąż wraca z pracy po 19 - czasem zdąży zobaczyć dziecko, czasem nie. Obiad mamy wtedy, gdy Zojka pozwoli go zrobić, sprzątamy razem - na szczęście ona traktuje odkurzanie jak najlepszą rozrywkę. A gdy ucina sobie drzemkę, ja pędzę do pracy, czyli do komputera. Pędzę do niej również wtedy, gdy Zojka zasypia na noc. Chyba długo już tak nie dam rady i będę musiała znaleźć jakąś opiekunkę na 3-4 godziny dziennie, bo babć w pobliżu brak

[JaMaska]

8 - pobudka
do 9 - mleczko, przewiniecie, ubranie itd Myszy
do 11 - czesem szybkie zakupy (sporadycznie), składamy posciel, ja sie prysznicuję, zjadam sniadanie wypijam kawkę i bawimy sie
ok 11-13 - najpierw kaszka a później Mysie spanko, w tym czasie ja do kompa, gotuje obiad dla Myszy, częściowo przygotowuje nasz
do 15 - wychodzmy na spacer i czasem zahaczamy o sklep aby cos kupić do obiadu
15 - Mysi obiad
do 17 - często krótki spacer, później dokończenie obiadu dla nas, sporadycznie odkurzanie a często wieszanie prania/składanie prania
do 18 - bawimy sie i wyczekujemy taty, na kilka minut przed jego powrotem stoimy w oknie
do 19.30 - nasz obiad, w tym czasie Mysz je tez, szaleństwa z tatą, oni ida do kapieli, ja sładam zabawki i delikatnie ogarniam dom (5-10 min)
20 - Mysz spi i luzik
22 - ogarniam kuchnie - 15 minut

Duuuuuże zakupy raz w miesiącu, mniejsze co tydzień, i bieżące w razie potrzeby, odkurzanie, mycie podłóg średnio raz w tygodniu, książki czytam w kotłowni przy papierosku, jedyne na co miałabym ochote czasem na tydzień samotności ale to raczej w ramach zresetowania - bo czasem czuje sie umęczona i włożona w schemat w ramki rutyny - ale mysle, że to póki co lubie.

Od kiedy pamietam im wiecej miałam do zrobienia tym wiecej miałam czasu....

[atlantis75]

Mi czasu wiecznie brakuje. Jedynym rozwiązaniem jest planowanie. Robię w głowie harmonogram, którego staram się trzymać, np. środa wieczór większe zakupy, czwartek - spotkanie z X, piątek - 2 godziny wygospodarowane na sprzątanie, weekend w 100 proc. dla Kuby i męza. To mi pomaga tak zorganizować uciekające minuty i godziny, żeby je wykorzystać w 100 proc. U mnie odłogiem leżą porządki, ale dopóki się o nic nie potykam, to nie zapala się swiatełko alarmowe. Codzienną gonitwę dom-praca-dom przypłacam ogromnym zmęczeniem.

[blackbird]

wiesz ańa ja nie uwazam czzasu z niunia za staracony ani za nie moj,zreszta zadna z nas tego nie robi bo jakby tak bylo wszystkie mialybysmy depresje i chodzily ciezko sfrustrowane,ale kazdy potrzebuje czasem troche "samotnosci" chwilki z ksiazka czy zadbac o siebie zrobic paznokcie ,wlosy przytulic sie do meza i tylko do meza wyskoczyc z kolezanka,pzrespac sie i o to mi wlasciwie chodzilo

[aplusd]

7 - pobudka; pół godziny turlania się w łóżku, czytania książeczek; koło 7.30 wstajemy, ubieram siebie i Antka, jeśli mam coś do prania to włączam pralkę;
8 - śniadanie; jemy razem przy stole; ja przy okazji zerkam do komputera (choć wiem, że to niepedagogicznie);
9 - jeśli mam wenę, idziemy sprzątać (Antek mi towarzyszy cały czas); jeśli nie sprzątamy, to się bawimy, albo Antek się bawi, a ja siedzę z nim na podłodze i zajmuję się swoimi sprawami;
10 - podejmuję działania w kwestii obiadu, Antkowego i naszego;
11 - drugie śniadanie Antka;
11.30 - kładziemy się na drzemkę, Antek zasypia, ja czasem też, ale najczęściej biegnę do komputera albo nadrabiam zaległości w robótkach (ostatnio jeszcze wertuję stosy pism wnętrzarskich )
14 - Antek wstaje; kończę jego obiad, zjada; potem ja coś jem i idziemy na spacer;
16 - wracamy, Antek się bawi, zjada jakiś owoc w ramach deseru; ja kończę obiad dla siebie i męża;
17 - z reguły wraca mąż, jemy obiad, Antek żebrze przy stole; po obiedzie zajęcia dowolne do 19;
19 - Antek je kolację i idzie z Tatą się kąpać,
19.30 - usypianie i czas wolny dla nas
Większe zakupy robi mąż albo wspólnie, najczęściej podczas weekendu.
Czytam w łóżku przed zaśnięciem, przy malutkiej lampce, żeby nie budzić Antka. Nie narzekam

[margoma]

blackbird doskonale Cie rozumiem z tym czasem tylko dla siebie..... Ja co prawda nie moge narzekac, ale czasami chcialabym wiecej tego wolnego casu a bede miala jeszcze mniej.

Moje sposoby na wygospodarownie czasu to "zapominanie" o garach, obiad dla nas na kilka dni, zupy baaardzo geste, sprzatanie takie wieksze raz na tydzien. Czas, gdy Marcela spi przeznaczam na swoj sen, bo niestety teraz ciagle mi brakuje. Ale czas na ksiazke i robótke zawsze znajde. Z zabawami z mala nie przesadzam, bo powinna tez umiec bawic sie sama ze soba. Wyrodna matka ze mnie

A najwiecej mialam czasu jak nie mialam dostepu do netu tylko ze brakowalo mi wtedy kontaktu ze swiatem i dziewczynami

[Krobka]

I widzę porównanie z moim mężem, on gary po obiedzie potrafi 2-3 godziny zmywać (najpierw je namoczy, potem pójdzie się napić, potem przejedzie kilka talerzy ścierką, potem coś tam itd.) Ja zmywam w ciągu kilku minut.

Hee ,to może nasi mężowie to bracia .Mój też zmywa dwie godziny.Czasem zdążę zapomnić i go szukam ,a on jeszcze myje

mój tak samo. Bywa, że wchodze go pogonić (po ok 30 minutach) a na suszarce dopiero 4 szklanki i talerzyk a reszta w zlewie :> Może to jest sposób? Jak pomyślęo tym, że znowu zajmie mu to 2 godziny, sama wolę umyć te gary.

[_ola_]

I widzę porównanie z moim mężem, on gary po obiedzie potrafi 2-3 godziny zmywać (najpierw je namoczy, potem pójdzie się napić, potem przejedzie kilka talerzy ścierką, potem coś tam itd.) Ja zmywam w ciągu kilku minut.

Hee ,to może nasi mężowie to bracia .Mój też zmywa dwie godziny.Czasem zdążę zapomnić i go szukam ,a on jeszcze myje

mój tak samo. Bywa, że wchodze go pogonić (po ok 30 minutach) a na suszarce dopiero 4 szklanki i talerzyk a reszta w zlewie :> Może to jest sposób? Jak pomyślęo tym, że znowu zajmie mu to 2 godziny, sama wolę umyć te gary.

Chyba wszyscy mężczyźni to jedna rodzina.. mojemu mężowi nigdy nic nie przeszkadza i gdy mu nie powiem żeby coś zrobił - nie zauważy że coś trzeba zrobić.. podejrzewam, że zauważyłby dopiero wtedy gdyby wybił sobie o coś zęby, albo sobie coś złamał potykając się o coś do sprzątnięcia.. ale wtedy na pewno nie byłoby już z niego żadnego pożytku a tylko marudzenie - nie ma jak chory mężczyzna w domu