[Leninka]

Dalsze losy mojej Carmen wyglądają następująco:

Tydzień temu, w poniedziałek był pierwszy etap egzaminu do Szkoły Muzycznej. Ninka bardzo polubiła zajęcia z kursu przygotowawczego, zaczęło jej bardzo zależeć, żeby zdała.

Dzieci przystąpiło do egzaminu (z tych, które ja zdązyłam policzyć)- 79, a nie wiem, czy nie było jeszcze jednej grupy na innym piętrze, być może była, bo nauczycielka z kursu mówiła, że spodziewają się setki dzieci! A miejsc dla pierwszoklasistów jest przygotowanych 36 (dwie klasy 18-osobowe)

Ninka śmiało weszła do pierwszej sali, gdzie zaśpiewała piosenkę, powtarzała dźwięki, ogólnie słuchowo ją przesłuchali, obejrzeli ręce, stwierdzili, że może grać na wiolonczeli. Wyprowadziła ją uchachana pani, trzymająca podskakującą z radości Ninkę Potem przeszła do innej sali, w której sprawdzili jej zdolności motoryczne, koordynację ruchową, takie tam- jedna ręka robi jakiś ruch, druga- inny, posadzili ją przy pianinie, co wzbudziło wielki zachwyt Potem przeszła do kolejnej sali, w której opowiadała historię na temat pokazanego obrazka, trochę czytała itp. Kiedy wychodziła z tej trzeciej sali pani wręczyła nam karteczkę zapraszającą na kolejny etap egzaminów, w piątek. Czyli- wielka radość, że pierwszy etap przeszliśmy pozytywnie, bo nie wszyscy wychodzili z karteczką zapraszającą na piątek.

W drodze powrotnej, w tramwaju Ninka mi opowiedziała, że pani ją zapytała co ona takiego robi, że rodzice kupują jej takie ładne bluzeczki i spódniczki. Ninka na to, że robi specjalną minkę. Komisja pyta: jaką? pokaż. I Ninka strzela komisji swoją pokazową minę proszącą wypisz-wymaluj kot Puszek ze Shreka2 Komisja w śmiech, a Ninka na to: ale to nie jest śmieszne, to jest przekonujące! No to już wiedziałam skąd to uchachanie na twarzy nauczycielki wyprowadzającej Ninkę z sali i ten dobry humor Ninki
Ona w ogóle potraktowała te egzaminy jak świetną zabawę. W szatni, kiedy już wychodziliśmy ze szkoły powiedziała z entuzjazmem: "Mamo, niech żałują wszyscy, którzy nie byli dziś na egzaminie, bo była super zabawa!" To jest chyba dowodem na to, że jeśli rodzice nie pokazują zdenerwowania, to dzieci nie wiedzą, że powinny się denerwować i jest miło. Ale w tramwaju po egzaminach składała ręce i prosiła "Proszę, proszę niech powiedzą, że Nina L. zdała"

W piątek było rysowanie, liczenie, dodawanie, zorientowanie na prawo, lewo na zasadzie: wykreśl narysowanej dziewczynce z jej prawej ręki kwiatek, jakieś szlaczki, nic więcej nie udało mi się z Ninki wydobyć No i wyniki miały być dziś po 12.00.
No i chciałam się pochwalić, że Ninka, moja mądra, zdolna, kochana dziewczynka zdała i została przyjęta!!!
Uczciliśmy to pizzą i dużymi lodami!

[Milla]

Ogromnie gratuluję Nince i bardzo się cieszę

Będę jej po cichu kibicować!

[asientos]

Gratulacje!!!!

[AniaB]

Super!!! Zdolniacha

[JaMaska]

bardzo bardzo gratuluję Nince!

I jak zwykle jestem pełna podziwu dla Ciebie - dla stalowych nerwów i utrzymania w ryzach emocji negatywnych (po cichu wiem, że na ta chwile nie dałabym pewnie rady byc wsparciem dla Myszy bom kłębek nerwów ostatnio...)

Duży SZACUNEK dla Ciebie Leninko









!

[misiajagodka]

W drodze powrotnej, w tramwaju Ninka mi opowiedziała, że pani ją zapytała co ona takiego robi, że rodzice kupują jej takie ładne bluzeczki i spódniczki. Ninka na to, że robi specjalną minkę. Komisja pyta: jaką? pokaż. I Ninka strzela komisji swoją pokazową minę proszącą wypisz-wymaluj kot Puszek ze Shreka2 Komisja w śmiech, a Ninka na to: ale to nie jest śmieszne, to jest przekonujące!

Ale aparatka!

[Leninka]

Dziękuję
JaMaska, nie wiem, czy zasłużyłam na Twój szacunek, bo tak naprawdę Nince bardziej zależało na tej szkole, niż mnie Poza tym dowiedziałam się kilku niefajnych rzeczy nt. dyrektorki szkoły- że nie dba, że nie remontuje, że jej nie zależy Z drugiej strony- szkoła plasuje się wysoko w rankingach (dużo wyżej, niż szkoła, którą wybraliśmy wcześniej, ta na Wilczej) i ten poziom ma ustabilizowany od wielu lat, ma świetnych pedagogów. Z taką wiedzą uznałam, że jak zda, to dobrze, a jak nie zda, to też dobrze
Zaczęło mi zależeć dopiero po pierwszych egzaminach, kiedy zobaczyłam jak bardzo Nince się tam podoba i jak bardzo chciałaby się dostać. Wtedy zaczęło mi zależeć ze względu na nią, żeby jej nie było przykro, kiedy nie zda, żeby nie poczuła się gorsza.
Z jednej strony cieszę się, bo klasy pierwsze są tylko dwie i to 18-osobowe. Bo starsze dzieciaki- z gimnazjum i liceum super zajmują się małymi- to widziałam wielokrotnie na przerwach i doświadczyłam osobiście, kiedy dziewczyna z gimnazjum wzięła Ninkę za rękę i zaprowadziłą do łazienki (oni się często mieszają wiekowo w chórach, zespołach, orkiestrach szkolnych i myślę, że dlatego ze sobą współpracują). Bo te nauczycielki, które poznałam są pełne ciepła, życzliwości i mają świetny kontakt z dziećmi. Bo podobno mając dobry słuch muzyczny łatwiej przyswaja się języki obce.
Z drugiej strony- czy Ninka nie będzie już zawsze skrzywiona w kierunku muzyki, czy odbieram jej możliwość bycia lekarzem, prawnikiem, podróżnikiem, chemikiem, psychologiem itp.? Czy będzie potrafiła zmienić kierunek?
Wątpliwości mam mnóstwo, może dlatego byłam taka spokojna na egzaminach

[aplusd]

Leninko, gratuluję Ci wspaniałej i zdolnej córki
Choć trochę szkoda tej Wilczej, bo planujemy tam posłać Antka do zerówki jak się uda i liczyłam na informacje z pierwszej ręki

[Asiek]

gratulacje
zdolna dziewczyna, a jaka przekonująca

[monika]

gratulacje!
świetna dziewczynka:)!

[lidzia77]

Gratulacje dla Ninki.
A swoją drogą to sama chciałabym sie nauczyć takiej minki która wszystko potrafi załatwić:)